Ellenstraße 8: Unterschied zwischen den Versionen

Aus Kempedia
Zur Navigation springenZur Suche springen
(Die Seite wurde neu angelegt: „==== Aus den Erinnerungen von Karl Hamm: ==== "Das Haus liegt an der Ecke Ellenstraße/frühere Josefstraße. Vor dem Haus lag früher ein breiter Bürgerst…“)
 
Keine Bearbeitungszusammenfassung
Zeile 17: Zeile 17:
doe freut dä Jong sech emmer drop!
doe freut dä Jong sech emmer drop!


'Doppschlage' es an de Tiet
'Doppschlage' es an de Tiet,


...
dat Trottoir, dat es niet wiet.
 
Ene "Heymanns Routesprenger" häb ik hei,
 
on en Pitsch es ok doebei.
 
Dann is "Riepeschlage" dran:
 
Met ene Steck drievt man den Bendel aan.
 
Loope moß man hengerher
 
dur de Stroete kreuz on quer.
 
"Kölsche" woer ok emmer toll.
 
"Balle" diene die Mädjes geer
 
an de Muer bei schüen Weer.
 
Armke, Rückske, Köpke, Knie,
 
dat geng dech emmer wie noch nie.
 
Üverall sech jau verstecke,
 
luere an de Hüserecke,
 
Räuber on Gendarn dur Stadt on Lonk,
 
die fresche Loet woer oek gesonk.
 
Wat woer spiele schüen en fröhere Tied!
 
Ob van Dag noch sue? Ek wet et niet.

Version vom 25. März 2013, 11:31 Uhr

Aus den Erinnerungen von Karl Hamm:

"Das Haus liegt an der Ecke Ellenstraße/frühere Josefstraße.

Vor dem Haus lag früher ein breiter Bürgersteig (Trottoir), auf dem wir Kinder spielten. (Siehe Gedicht!)

In meiner Jugend war dort die Bäckerei Spöskes. Heinrich Hermans heiratete die Tochter des Hauses Traudchen, und aus der Bäckerei Spöskes wurde die bekannte Bäckerei Hermans. Nach Heinrich Hermans führte Sohn Karl-Heinz die Bäckerei weiter und belieferte die Bürger Kempens mit Backwaren aller Art."


Kengerspiele

Ek gon spiele, hoppla hopp

doe freut dä Jong sech emmer drop!

'Doppschlage' es an de Tiet,

dat Trottoir, dat es niet wiet.

Ene "Heymanns Routesprenger" häb ik hei,

on en Pitsch es ok doebei.

Dann is "Riepeschlage" dran:

Met ene Steck drievt man den Bendel aan.

Loope moß man hengerher

dur de Stroete kreuz on quer.

"Kölsche" woer ok emmer toll.

"Balle" diene die Mädjes geer

an de Muer bei schüen Weer.

Armke, Rückske, Köpke, Knie,

dat geng dech emmer wie noch nie.

Üverall sech jau verstecke,

luere an de Hüserecke,

Räuber on Gendarn dur Stadt on Lonk,

die fresche Loet woer oek gesonk.

Wat woer spiele schüen en fröhere Tied!

Ob van Dag noch sue? Ek wet et niet.